De schatten van mijn schatten

Mijn zonen hebben de neiging om allerlei schatten te verzamelen: vlagjes, ballonnen, fluitjes, van die vuurwerkstokjes van de sangria en stenen. Vooral veel stenen.

Daarom kocht ik échte schatkisten, voor die schatten van me.

Ik ben opgegroeid met twee zussen. Voor zover ik me kan herinneren, hadden wij niet echt een grote collectie aan schatten toen we klein waren. Toegegeven, mijn oudste zus had wel eens occasioneel potje regenwormen in haar bezit, maar verder dan dat, ging het niet.

Nu ik er zo over denk, is dat misschien wel al erg genoeg.

Prulletjes en frutseltjes

Ieder van ons heeft natuurlijk wel haar verzamelperiode en crazy-fan-periode gehad: flippo’s, panini – stickers, zeepjes, badparels, plastieken muntstukken uit het achterwerk van de ezel van de Efteling, knipsels en plaksels uit de Joepie.

Sommige van die dingen bestaan ondertussen zelfs niet meer, gelukkig. Zelfs badparels lijken te verdwijnen. Zijn die dingen out? Waren ze ooit in? Misschien waren onze verzamelingen nu wel veel waard geweest. Ach ja, gedane zaken nemen geen keer.

Waar ik nochtans dacht dat vooral meisjes dingetjes hebben, prulletjes verzamelen en frutselkes frustellen, blijken mijn jongens er ook aardig wat van te kunnen.

Ze houden graag dingetjes bij, vooral KabouterV. Knikkers in de auto, autootjes in zijn jaszakken, tekeningrolletjes minutieus dichtgeplakt met blakband (ja, dat hoort zo, blakband), fluitjes,bloemetjes, van die vuurwerkstokjes van in de sangria, munten van papa uit Dubai, noem maar op. Hij graait alles bij elkaar en stopt het weg.

Beiden hebben ook een hele collectie aan knuffels. 2 manden vol. Soms denk ik er aan enkele van de beesten weg te gooien, maar ze zijn er zo aan gehecht.

Elk hun eigen schatkist

Omdat mijn jongens een tweeling zijn en al zowat alles met elkaar delen, dacht ik dat het misschien goed was een schatkist voor elk van hen te kopen. Zo kunnen ze hun dierbaarste schatten bewaren in hun eigen kistje.

Ik trok naar de AVA en vond twee houten kistjes die eigenlijk bedoeld zijn voor suikerbonen in te stoppen en beschilderde de bovenkant met bordverf. Zo kunnen ze er op tekenen, kleuren, wat ze willen.

Elk van de jongens heeft een schatkistje dat naast zijn bed staat.

Hun knuffels geraken er niet in, maar wel hun kleinere schatten die ze anders makkelijk kwijt zouden geraken. Piraten zijn hier ook nog helemaal in, dus het idee een eigen schatkist te hebben, vonden ze best geweldig.

Als de Kabouters nu ruziën over een prulletje dat van levensbelang is, zeg ik gewoon dat ze het in hun schatkistje moeten stoppen. Daar mag broer niet in. En mama eigenlijk ook niet.

Voor de gelegenheid ben ik wel eens gaan kijken: een proefbuisje “bloed” van de dag van de zorg en een plastieken tutje bij KabouterV, wat stenen en een schapensleutelhanger bij kabouterS.

De stenencollectie

Maar één verzamelitem belandt nooit (volledig) in hun schatkist: hun eindeloze stenencollectie.

Mijn jongens verzamelen graag kiezels, het lijkt wel een onweerstaanbare drang. In ongeveer elke zak van broek en jas heb ik al stenen gevonden. En nu heb ik niets tegen stenen, maar ik vind ze liever niet op gekke plaatsen terug.

En dat was vanavond wel het geval:

Juist, dat is mijn wasmachine!

Toch maar beter die zakken een extra keertje controleren voordat ik aan het wassen ga?!

Voor die stenen zal ik dus nog een oplossing moeten zoeken.

Waar bewaren jullie schatten hun schatten?

6 thoughts on “De schatten van mijn schatten

  1. Stenen vond ik ook het en der terug, daarom staat nu een pot op de kast in de gang. Als hij dus een steen mee neemt (wat ik nog steeds tot een minimum probeer te beperken) legt hij die bij thuis komst mooi in de ‘pot’ (feitelijk gewoon de poep van een plastic fles gesneden ?).
    Die schatkist moet ik onthouden want voorlopig neemt hij alles gewoon mee in bed…

  2. Achtergebleven stenen in de wasmachine: het lot van de zonenmoeder. Kortom: enorm herkenbaar. Maar kennelijk gaat het wel over. Die stenen dan, dat doen ze hier (6 en 7) nu niet meer. Daarentegen wordt er wel vanallerlei anders het huis binnengesleept van Grote Waarde voor hen, en zeer twijfelachtige als je het aan mij vraagt. De mannen hebben hier ook een schatkist. Zelf geknutseld met/door papa van resthoutjes. De inhoud? Zwemdiploma’ (die moet ik er nog eens uit halen en veilig stellen), horloges, de incidentele knuffel, bladeren en takjes, kristallen (veel kristallen), zonnewijzers, soms een knuffel, de Donald Duck, een geluksolifant, pokemonkaartjes en willekeurige rommelmarkttroepjes….

  3. L kreeg vorig jaar van de Sint een klein doosje. Dat zit ook vol met ‘schatten’. Ook wel te beschrijven als alle speelgoedjes die te klein zijn voor broertje K
    En die stenen, tja… Meisjes en jongens net even erg, denk ik ? Takken zijn hier nog erger zelfs, denk dat er al 10 ‘toverstaffen’ in huis rondslingeren

  4. Hier komt mijn dochter ook thuis van school met haar koekendoos vol stenen… Best ergerlijk, want ze mag van mij gerust iets verzamelen maar zo’n dingen die ze overal opraapt, je weet niet wat daarmee gebeurd is ofzo, dat wil ik liever niet stimuleren 🙂

  5. Wat een superidee, om hen zo’n kistje te geven! De dochter brengt ook blaadjes en schors mee van huis, maar voorlopig laat ik dat ongemerkt verdwijnen.
    En onze kindjes hebben ook elk die MyBuddy lamp! Tof ding, vind ik.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *