Een pluim voor mezelf!

Soms doe ik echt mijn best om alles op orde te hebben. Dan durf ik mezelf al eens een pluim geven …

Ik besef dat de eerste zin van deze blogpost een beetje een rare zin is.

“Soms doe ik echt mijn best om alles op orde te hebben”.

Elke dag zijn er duizenden mensen die alles op orde hebben, alles op orde zetten en daar helemaal niet bij stil staan. Voor zo’ n mensen heb ik oprecht bewondering.

Ik ben niet zo iemand

Zelf ben ik soms wat aan de luie kant. Ik breng de kinderen weg, ik werk, ik pik de kinderen op, kook en laat me dan in de zetel ploffen. Ik werk nog wat op de computer, half onderuit gezakt en kijk schaamteloos tv. Vaak met een dekentje erbij.

Echtgenoot ruimt de keuken nog op, steekt de was in, zet alles klaar voor de boekentassen van de kinderen en plooit soms ook nog wat propere was. En ik voel me schuldig.

Is het een gevolg van de vermoeidheid van de klierkoorts? En soms ook wel een tikkeltje “ik-heb-nu-wel-genoeg-gedaan-doe-jij-het-nu-maar”. Of gewoon een goeie “Je m’ en fou“, zo af en toe.

Terwijl ik dit schrijf, voel ik de nood om excuses voor mezelf te maken: “de kinderen eten warm op school, er hoeven geen boterhammen te worden gemaakt, hij heeft dus niet veel werk aan die boekentassen. Ik doe ook mijn deel. Ik ben vaak weg ‘s avonds, dus àls ik dan al eens thuis ben…

Allemaal waar, maar toch, ik durf hier toegeven dat ik lang niet de perfect huishoudhulp ben.

Er zijn echter van die momenten dat ik me wel ontpop tot perfect housewife. En dat bedoel ik niet denigrerend, daar ben ik dan fier op.

Twee weken geleden ging Echtgenoot enkele dagen klimmen. Hij kwam zondagavond pas laat terug. Die zondag schoot ik in super mama – modus.

Toen Echtgenoot thuis kwam, was alles klaar. Het huis volledig opgeruimd,alles voorbereid voor de nieuwe werk- en schoolweek. Niet alleen voor de kinderen, maar ook zijn boterhammetjes voor de lunch waren gesmeerd én zelfs zijn kleren voor de dag nadien lagen netjes klaar in de badkamer.*

Dikke pluim voor mezelf!

*Nvdr: De redactie wijst Echtgenoot, die dit ongetwijfeld ook leest, er op dat dit een uitzonderlijke situatie was, allicht een éénmalige opflakkering van kalverliefde die dat soort zottigheidjes verantwoord. Gelieve op basis van dergelijke éénmalige gebeurtenis geen onrealistische verwachtingen te ontwikkelen. De redactie dankt u!

En nog één!

Vanavond was ook zo’n avond, wat zeg ik , zelfs zo’n dag! (nvdr²: ik schreef deze post zondag). Ik maakte cruesli, chocopops en superfoodcrackers. (allen van Sandra Bekkari) Spek met eieren als ontbijt en verse soep als lunch. De wasjes draaien en iedereen zijn lunchpakket (want de kinderen moeten naar opvang, zonder warm eten) staat klaar in de frigo.

Tweede dikke pluim voor mezelf!

Nog niet alle hoop is verloren: soms ben ik best een goede wanna-be-huisvrouw. En daar mag ik mezelf gerust ook eens complimentje voor geven…

Punt.

 

 

 

 

 

 

5 thoughts on “Een pluim voor mezelf!

  1. zalig blogberichtje. hier geen kindjes maar vergelijkbaar voor de rest, het enige wat ik standaard elke dag doe is de echtgenoot zijn kleren klaarhangen (kwestie dat die mens ook deftig op zijn werk verschijnt in bij elkaar passende kleren) en koffie zetten. (nota: het is hier nooit perfect opgeruimd maar ook niet vuil ofzo hé 😉 )
    uw nota van de redactie is hilarisch

  2. Zalig blogbericht! Op en top herkenbaar. Ik ben ook zo’n mama die opeens een opflakkering van opruimwoede kent en dan ben ik niet te stoppen. Maar veel vaker zie ik het niet meer zitten na een werkdag en drukke kindjes na schooltijd. 🙂

  3. Coole blogpost! 🙂 En alhoewel ik wel zo’n controlefreakje ben die alles klaar wilt hebben liggen en de keuken (semi) opgeruimd wilt hebben ‘s avonds voor ik in mijn zetel plof, kan ik me levendig inbeelden dat het soms teveel is. Niemand is perfect, zeg ik dan! 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *