En toen was hij geen kleuter meer – over zelfmaak en zelfkoop

Dinsdag 1 september 2015, de dag waarop mijn oudste kind geen kleuter meer was.  Met een grote boekentas en een pennenzak en al.  Met een rekkermap en zijn eerste turnpantoffels.  Zo ging hij de schoolpoort binnen.

Uiteraard kan de moeder niet anders dan dit nieuw hoofdstuk in zijn leven passend in te zetten met handgemaakt en handgekocht gerief.  Het handgemaakte deel bestond uit een pennenzak en een turnzak.

DSC_0853_edited-1

De turnzak is de vereenvoudigde versie van de zwemzak uit Zo Geknipt. Een tof patroontje dat er direct zo professioneel uitziet door die nestelogen.  De stofjes lagen al enige tijd in de kast.  Ik weet zelfs niet meer van waar ze kwamen.  Ahum… Ondertussen vind ik zo ook weer niet meer zo ‘wauw’, maar kom, de zoon vond het lekker stoer en dat is al wat telt. Bovendien verwijst zijn naam naar ‘beer’ en gebruik ik die beer dan ook als symbool bij zijn naamlabels. Argumenten genoeg dus om dit stofje toch te gebruiken.
zwemzak turnzak zo gekniptDSC_0852_edited-1

In de zijnaad voorzag ik een naamlabel voor het geval dat…  De nestelogen sloeg ik door een lapje nepleer, wat het geheel direct opwaardeerde.DSC_0814_edited-1

Aan de binnenkant voorzag ik een zakje om de turnpantoffels in te doen.  Dat is zo blijkbaar in moderne turnzakken die je kan kopen in de winkel.  Of die turnpantoffels nu ook werkelijk in dat zakje gaan belanden, laat ik maar even in het midden.

Als voering gebruikte ik een ander stofje uit mijn voorraad waar ik graag vanaf wilde: wolven.  Samen met de beren gekocht, hoe kan het ook anders.

Om de beestenboel af te maken gebruikte ik voor zijn pennenzak een dinokatoentje van Anne Kurris.  De zoon eiste die stof onmiddellijk op toen ze binnenkwam.  Ik kocht ze eigenlijk voor een ander project, maar voor een pennenzak heb je niet zoveel stof nodig. Er kon nog wel een hoekje van af.
pennezak Oon Spiegelstiksels

Het patroon hoeft geen introductie meer.  De pennenzak voor perfectionisten van Oon maar dan de versie zonder flapjes door Spiegelstiksels.  Kan je nog volgen?
Om de lusjes te maken gebruikte ik de veel te schone zelfkant van dat stofje.  Optimaal stofgebruik, noemen we dat.

De pennenzak werd ondertussen gevuld met kleurpotloden en stiften die ik zorgvuldig één voor één labelde met naamstickertjes.
De boekentas, die werd gevuld met een nieuwe brooddoos, drinkbus en koekendoosjes.  Ik kocht ze bij dekrullevaar.be. Voor mijlpalen laat ik me graag eens gaan. 😉

IMG_3630Zo vertrok hij 1 september als groot kind naar school.  Mama moest zelf voor de klas staan en kon er niet bijzijn en dus werd de papa opgedragen om foto’s van de zoon zijn mijlpaal vast te leggen.

IMG_3656Hiermee moest ik het dan doen. *zucht* *roloog*

Stof en patroon:

↑↓ beren- en wolvenkatoen – voorraad ↑↓  nepleer – bij PiekeWieke↑↓ dinokatoen – Anne Kurris bij MonDepot ↑↓ fournituren – Veritas

↑↓ zwemzak – uit het boek Zo Geknipt ↑↓ pennenzak – Oon en Spiegelstiksels


Misschien lees je dit ook graag:

1 september!

25 thoughts on “En toen was hij geen kleuter meer – over zelfmaak en zelfkoop

  1. Tof! Hier wou seppe graag pennenzak van de winkel, “want die zijn sterker hé mama?”, Euhm, hopelijk heeft zijn kleine broer dat niet gehoord want die krijgt nog een zelfgemaakte boekentas…. Ik zie dat jouw kleuterversie precies wel op tijd is afgeraakt 🙂

  2. Ik heb die turnzak ook gemaakt voor mijn kleine kapoen die naar de eerste kleuterklas mocht. Echt een tof design (met zakje vooraan). Nu nog de tijd vinden om zijn grote broer (die toch wat jaloers was) ook zo’n exemplaar te kunnen geven…

  3. hele mooie naaisels, zoals altijd zeer professionele afwerking, chapeau voor het nepleer en het flapje. Ik heb ook van die stoffen waarvan ik nu denk, hmm. Ik zag gisteren boekenkaften van stof, misschien over een paar jaar ook nog een leuke bestemming en die laatste foto, geweldig, zou hier ook precies hetzelfde zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *